13 lipca 1957 (sobota) 18⁰⁰

Sobotnie spotkanie Resovii z JKS zakończyło się po żywej i ciekawej, a przy tym fair grze zasłużonym zwycięstwem drużyny rzeszowskiej. Na trudnym i śliskim terenie gospodarze lepiej wyszkoleni technicznie czuli się o wiele lepiej. Obydwie drużyny włożyły do tego spotkania maksimum wysiłku i za to piłkarzom należy się uznanie.

Do piłkarzy Resovii można mieć dwie uwagi. Zupełnie niepotrzebnie przy stanie 3:1 zwolnili tempo gry i jak gdyby osiedli na laurach. Poza tym Matysiak, szczególnie do przerwy, grał zbyt indywidualnie, przetrzymując długo piłkę. JKS zrobił duże postępy, a gdy wszyscy zawodnicy będą pilnie trenować, to naprawdę będą stanowić w przyszłości bardzo silny zespół piłkarski.

---

21 lipca 1957 (niedziela)

Grę rozpoczyna JKS i z miejsca uzyskuje przewagę, której nie potrafi wykorzystać cyfrowo. Moc okazji do zdobycia bramki marnują w tym okresie napastnicy miejscowych. W miarę upływu minut gra się wyrównuje i Stal zaczyna atakować. Nie trwało to zbyt długo, gdyż mniej więcej po 10 minutach znów do głosu dochodzą piłkarze JKS i tym razem bezskutecznie. Niebezpieczne strzały albo stają się łupem dobrze broniącego bramkarza Stali, względnie piłka mija o centymetry bramkę gości. W 33. minucie Stal o mało co nie zdobywa bramki, jednak Walosek w ostatniej sekundzie broni. I znów notujemy ataki JKS, lecz strzały napastników są anemicznie, względnie niecelne. Tak mija pierwsza połowa.

Po przerwie już w 2. minucie Stal może zdobyć prowadzenie, jednak piłka o centymetry mija bramkę Waloska. Od tego momentu JKS przejmuje inicjatywę w swe ręce, przesiaduje na połowie boiska Stali, która ogranicza się do wypadów. Jeden z takich wypadów kończy się zdobyciem bramki przez Michałuszkę, którą zapisać można na konto obrońców JKS. JKS nie załamuje się i atakuje nadal. W wyniku tej przewagi JKS zdobywa trzy kolejne bramki. Mokre boisko utrudnia prowadzenie normalnej gry.

---

28 lipca 1957 (niedziela)

Wczorajszy mecz był jednym z najlepszych spotkań rozegranych w tegorocznym sezonie. Goście przez całe 90 minut - ze względu na bardzo słabą grę pomocników i obrońców JKS, nie mieli dosłownie nic do powiedzenia i nie mogli przeprowadzić ani jednej akcji ofensywnej.

Wskutek nieprzybycia sędziego głównego Pęcaka z Rzeszowa, za zgodą obu drużyn spotkanie prowadził Hałoń. W pierwszych minutach obie drużyny grają bardzo nerwowo. Prędzej opanowała się Polonia, która z miejsca przeszła do ataku, narzucając ostre tempo. Napastnicy raz po raz stwarzali groźne sytuacje podbramkowe i szczęściem dla JKS jest, że wynik spotkania nie był wyższy. W Polonii doskonale spisali się pomocnicy. Słabiej niż zwykle zagrał Kozubek w obronie.

Pierwsza bramka padła z przypadkowej akcji, a strzelcem jej był w 14. minucie Krajewski. Dalsze ataki Polonii nie przynoszą efektu bramkowego. Dopiero w ostatnich sekundach przed przerwą Miskiewicz wykorzystał dogodną sytuację i podwyższył na 2:0. Po przerwie Polonia uzyskała bezwzględną przewagę, w wyniku czego zdobyła kolejne cztery bramki.

---

4 sierpnia 1957 (niedziela)

Po rozpoczęciu gry przez Czarnych JKS zdobywa lekką przewagę, przesiaduje na polu karnym Czarnych, róg dla JKS i następnie Drewnik uzyskuje prowadzenie. Z kolei Czarni przeprowadzają kontratak, uzyskując pod rząd dwa rogi (niewykorzystane) i przez kilka minut przesiadują na połowie JKS. W 8. minucie Kalisz bije wolnego z 20 metrów, piłka odbija się od słupka, a nadbiegający Pindelski umieszcza ją w siatce. Gra wyrównuje się i notujemy niebezpieczne sytuacje pod jedną i drugą bramką. W 18. minucie piękny strzał Pindelskiego o centymetry mija bramkę. Pierwsza połowa mija na obustronnej żywej grze.

Po przerwie gra zaostrza się, czego nie może opanować sędzia Szach z Rzeszowa. Mnożą się faule, na całe szczęście niegroźne. W okresie chwilowej przewagi JKS Drewnik uzyskuje drugą bramkę. Groźne wypady Czarnych likwiduje obrona, względnie bramkarz Walosek. W ostatnich minutach Czarni przygniatają, uzyskując trzy rogi i bramka wisi w powietrzu. Na ogół Czarni byli drużyną lepszą kondycyjnie i technicznie i zasłużyli przynajmniej na remis. W drużynie JKS wyróżnić można F. Skrzypka, a u Czarnych cały zespół, szczególnie zaś Krementowskiego, Pindelskiego i Krzeszowskiego.

Pod adresem sędziego Szacha, który prowadził mistrzowskie zawody w Jarosławiu pomiędzy miejscowym JKS a Czarnymi z Jasła, mamy moc krytycznych uwag. W pierwszej połowie mecz był naprawdę ładny, stał na dobrym III-ligowym poziomie, niestety w drugiej połowie "dzięki" arbitrowi mecz przestał być pięknym widowiskiem. Sędzia Szach dopuścił do zbyt ostrej gry i tylko dziwnemu zbiegowi okoliczności należy przypisać, że któregoś z zawodników nie odwieziono do szpitala.

Po przerwie mnożyły się faule, na które niestety nie zwracał uwagi sędzia główny. Raz po raz mylił się w wydawaniu orzeczeń, przez co denerwował zawodników obu zespołów. Jego tylko tajemnicą pozostanie fakt nieuznania bramki prawidłowo strzelonej przez Grochalę po rzucie rożnym bitym przez Krementowskiego. Dziwimy się, że KS ROZPN wyznacza tak słabych arbitrów. Mistrzostwa w III lidze weszły w decydującą fazę, każdy mecz jest bardzo ważny, gdyż każda z drużyn chce zająć jak najlepsze miejsce w tabeli, dlatego też ten moment kolegium sędziów ROZPN musi wziąć bezwzględnie pod uwagę.

Rozmawiałem z kilkoma sędziami jarosławskimi i oni byli zgodni z nami, że sędzia Szach popełnił moc błędów w tym meczu. Dodajemy, że w żadnym wypadku nie nadaje się on do prowadzenia zawodów o mistrzostwo III ligi.

---

11 sierpnia 1957 (niedziela)

Stal Łańcut, która znajduje się w strefie zagrożonej spadkiem, zagrała to spotkanie bardzo ambitnie. JKS może mówić o szczęściu, że wywiózł z trudnego terenu jeden punkt. Prawie przez cały czas spotkania stroną atakującą byli gospodarze. Tylko indolencja strzałowa napastników sprawiła, że bramkarz JKS nie wyjmował więcej razy piłki z siatki. Natomiast słabiej niż zwykle zagrał w Czuwaju Kurc w bramce.

---

15 sierpnia 1957 (czwartek)

---

18 sierpnia 1957 (niedziela)

Występ JKS w Rzeszowie przyniósł im dalsze dwa punkty, na które goście w pełni zasłużyli, będąc drużyną technicznie i kondycyjnie lepszą. Goście udowodnili, że ich wysoka lokata w tabeli to nie przypadek, lecz dobra i skuteczna gra całej drużyny. Nawet w okresie przewagi i naporu Gwardii tyły JKS grały dobrze taktycznie, nie dopuszczając do strzału napastników gospodarzy. Niepotrzebnie tylko chwilami dali sobie narzucić półgórny styl gry, co nie leży tej drużynie. Gwardia na ogół wypadła słabo, a jej gra wszerz była mało skuteczna i nic dziwnego, że przy tym systemie gry nie zdołała uzyskać nawet honorowej bramki.

Pierwsza połowa należy do gości, którzy całkowicie opanowali boisko. 27 minuta omal nie przynosi prowadzenia dla JKS, kiedy to Głuchowski dosłownie na linii pola bramkowego broni główką swą drużynę od utraty bramki. Napór gości trwa w dalszym ciągu. W 29. minucie po strzale Bestera uzyskują oni pierwszą bramkę. Kilka wypadów Gwardii kończy się na twardej defensywie JKS. Po przerwie gra się wyrównuje. W tym okresie gry jak jedna, tak i druga drużyna ma okazję do zdobycia bramki, lecz strzały są niecelne i stają się łupem bramkarzy. 52 minuta przynosi dalszą bramkę dla JKS. Piłkę otrzymuje Chmielowicz, podciąga po prawym skrzydle, centruje, a Drewnik zdobywa drugą, jak się okazało, ostatnią bramkę dnia.

---

25 sierpnia 1957 (niedziela)

Już w 1. minucie Seneczko ładnie strzela, ale Knap przytomnie broni. Z kolei JKS uzyskuje przewagę, kolejno strzelają napastnicy, ale Ciećwierz jest na posterunku. Napór taki trwa kilka minut, następnie Czuwaj otrząsa się z przewagi i stwarza dwie groźne sytuacje pod bramką gospodarzy, jednak w porę likwidowane przez obronę. Po jednym z takich wypadów w 27. minucie Kawiak uzyskuje prowadzenie dla swych barw.

Po przerwie JKS rusza do ataku, Czuwaj broni się "autami" i po jakichś 15 minutach sam przechodzi z kolei do natarcia, w wyniku czego Kawiak zdobywa drugą bramkę dla swych barw. Utrata bramki zdeprymowała JKS, a inicjatywa przeszła w ręce Czuwaju, który teraz raz po raz gości pod bramką JKS. Obrońcy JKS gubią się, wykorzystują to napastnicy Czuwaju i zdobywają przez Seneczkę trzecią bramkę. Czuwaj zagrał to spotkanie bardzo ambitnie i trudno któregoś z zawodników wyróżnić.

---

1 września 1957 (niedziela)

Już w 1. minucie JKS marnuje doskonałą pozycję przez Drewnika. Kontratak Górnika kończy się kornerem obrońcy przez Waloska. W chwilę później JKS zdobywa przewagę. W zamieszaniu podbramkowym Porębski zawinia "11", a podyktowany rzut Chmielowicz zamienia na bramkę. Od tego momentu gra się wyrównuje i toczy się na połowie boiska. W 32. minucie Kumorkiewicz ogrywa Słobodziana i zdobywa wyrównującą bramkę.

Po przerwie JKS ma znów okazje zdobycia bramki, lecz Drewnik strzela z kilku metrów bramkarzowi w ręce. Z kolei Górnik przechodzi do ataku i stwarza niebezpieczne sytuacje pod bramką JKS. W wyniku tego Trojanowicz strzela drugą bramkę dla swych barw. JKS próbuje atakować, jednak nie może sforsować defensywy gości. Bardziej szczęśliwym jest Górnik, który zdobywa trzecią bramkę przez Kumorkiewicza z wypadu. Riposta JKS przynosi im drugą bramkę zdobytą przez Walkowicza. JKS zdobywa teraz przewagę, ale zgęszczona defensywa gości nie dopuszcza do utraty bramki. W sumie JKS miał więcej z gry, ale ataki Górnika były o wiele groźniejsze.

---

8 września 1957 (niedziela)

Losy tego meczu rozstrzygnęły się już w 8. minucie, kiedy trzy celne strzały napadu gospodarzy, nie bez winy słabo grającej defensywy JKS, przyniosły Legii prowadzenie 3:0. Przez całą pierwszą część spotkania drużyną nadającą ton grze była Legia. Napastnicy strzelają dużo, chociaż nie zawsze celnie. Trzeba powiedzieć, że Legia zagrała o wiele lepiej niż w poprzednich kilku spotkaniach mistrzowskich. Pomoc i obrona JKS nie mogła poradzić sobie z szybkimi napastnikami miejscowych i na jej konto zapisać należy wysoką porażkę. Bardzo słabo zagrał w tym okresie Chmielowicz, a wprost beznadziejnie cała piątka ataku JKS.

Po przerwie, gdy wynik brzmiał już 5:0, JKS zaczął trochę myśleć o grze. "Zbudzili" się napastnicy i przez około 15 minut dość niebezpiecznie niepokoili bramkę Kilara. Napastnicy kombinowali ładnie w polu, lecz nieskutecznie pod bramką. Jedynie Bester zdobył się na kilka niebezpiecznych strzałów, które szczęśliwie obronił Kilar. Walosek ponosi winę za szóstą bramkę, lecz zrehabilitował się, broniąc na róg rzut karny strzelany w 80. minucie przez Matelowskiego. Na marginesie tego spotkania należy zaapelować do Poradni Sportowo-Lekarskiej, by ta delegowała lekarza dyżurnego, gdyż kontuzjowanemu w 88. minucie Poczekajle nie miał kto udzielić lekarskiej pomocy.

---

15 września 1957 (niedziela)